Dat je echt apprecieert welke goede mensen je rond je heen hebt. Die het opmerken als je het even moeilijk hebt. En dan ook de moeite doen om je een klopje op de schouder of een luisterend oor aan te bieden. Het klopje op de schouder neem ik graag aan. Het luisterend oor gebruik ik zelden... omdat het niet altijd gemakkelijk is om uit te drukken wat ik voel... of omdat de dingen te privé zijn om zomaar iemand erin te betrekken.
Ik prijs mezelf gelukkig.
Ik heb goeie collega's. Als ik een dag vermoeid toekom, is het blijkbaar heel duidelijk voor de opmerkzame zielen. En krijg ik spontaan minstens 2 chatwindows die open springen nog voor ik goed en wel neerzit... Aan de ene kant ben ik dan een beetje beschaamd... ik ben altijd van mening geweest dat je je privé-leven thuis moet laten. Maar blijkbaar ben ik nog altijd een open boek. Toch voor degene die het wil zien.
En ik ben heel dankbaar voor die attentieve mensen, collega's, vrienden. De schouderklopjes helpen mij er altijd weer bovenop. En ik kan met goede moed mijn werk aanvatten.
Daarom... dankjulliewel !
Ook via de sociale media worden dingen opgemerkt. Mensen met gelijkaardige ervaring, herkennen de symptomen en bieden ook het klopje op de schouder en het luisterend oor aan.
Ook aan hen, en mijn facebook-vrienden die geabonneerd zijn op mijn blogje :-) , ... dankjulliewel.
Ik ben sterk. Maar af en toe heb ik die schouderklopjes en luisterende oren nodig.
Dus... bedankt ... En ik zal jullie met interest terugbetalen als jullie het nodig hebben !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat gerust hier een berichtje achter !