Middel : een beetje browsen, zoals dat heet... wat surfen... en zien of er ergens op de wirwar van internet-traffic een onderwerpje te vinden is waar ik een mening over heb... En zin om die neer te pennen :-)
En met wat geluk doe ik nog de moeite om hier de link te plakken. Vandaag heb ik niet zoveel inspiratie, en een virale infectie zorgt ervoor dat lichaam en geest niet zo goed functioneren... Daarom een korte bloemlezing uit artikeltjes die me wel iets zeiden...
Eerste kansmaker : body language
Een mens is niet altijd meester van zijn of haar lichaamstaal. Vroeger dacht ik altijd een open boek te zijn, en dat het gebrek aan zelfvertrouwen ervan af droop... Misschien was dat ook wel zo, want tijdens mijn middelbare studies waren er toch een paar aasgieren die graag profiteerden van deze zwakheid en dat verlegen meisje graag kozen als doelwit voor pesterijen... Misschien heb ik daardoor ook geleerd om mijn lichaamstaal aan te passen, maar dan eerder naar het andere uiterste... Die van afstandelijk, koud (het woord frigo pops up),... Misschien zelfs hautain. Wat ik voor mezelf vreselijk vind...
Gelukkig denk ik na jaren oefening toch de gulden middenweg gevonden te hebben. En hoop ik intussen naast zelfvertrouwen toch ook warmte uit te stralen. En wat de frigo betreft... degenen die de moeite willen doen om de deur te openen, zullen merken dat daarachter eigenlijk de microgolfoven zit :-)
Tweede topic : katten
Sommigen zijn hondenliefhebbers, anderen zijn kattenmensen. Ikzelf hoor duidelijk bij de laatste categorie. Ik vind katten fascinerende dieren. Ze hebben zo hun eigen karaktertje en als ze je niet graag hebben, heb je dat wel geweten. Maar aan de andere kant, als ze ervoor kiezen om je vriendje te worden, krijg je er heel veel vriendschap van terug. En het is gewoon ook leuk om hen te observeren. Situaties als getoond in Simon's cat zijn zo herkenbaar... Kattengedrag is soms gewoonweg hilarisch !
Derde gelukkige : Vrouwelijk zelfbeeld
Ehm... nieuw model paspoppen... inclusief schaamhaar... Naar 't schijnt om het zelfbeeld van vrouwen in vraag te stellen, of ons schoonheidsideaal... Maar er is toch wel een gulden middenweg men dunkt... als ik de "dames" in kwestie zo bekijk... Lijkt het mij toch dat het eerder uit de kluiten gewassen pruiken zijn :-)
Alle gekheid op een stokje... is het inderdaad misschien geen slecht idee om het vrouwelijk zelfbeeld eens in vraag te stellen. Maar dan eerder met paspoppen met het gemiddelde maatje 40 ipv 34 ? Idem voor schoenmaten trouwens... Als er eens een promotie is op schoenen, zijn het ook de 40-tjes die het rapst uitverkocht zijn. Okee... misschien gaat het allemaal wel op voor de jonge meisjes van tegenwoordig. Ik ben blij dat ik in de jaren 80 een jong meisje was... Toen was mollig zijn nog niet abnormaal...
Voilà, weer tijd om in mijn zetel te kruipen en te genieten van het tasje koffie dat mijn ventje daarstraks aanbood :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat gerust hier een berichtje achter !