Een nieuwe dag. Na een serieus griepke, of virale infectie... hoe het beestje ook heet... het had goed toegeslagen. Toch opmerkelijk hoe veerkrachtig een mens soms is. Vrijdag zag ik het echt allemaal niet meer zitten, ik was moe en op. Lichamelijk en mentaal. Ik had al een hele week last van vapeurs, vermoeidheid, concentratieproblemen...
Maar het is verwonderlijk wat enkele dagen rust kunnen doen. Echte rust dan, dankzij de inspanningen van mijn ventje, die alweer onze drie jongens opgevangen heeft. En die hebben het geweten, of eerder ervan geprofiteerd. Verwend zijn die mannekes geworden... Huisgemaakte wafeltjes, pannekoeken, pudding... Ze hebben hun buikje goed rond gegeten. En allemaal voor weinig geld.
En dat is nodig, helaas. Vorige week een joekel van een belastingsbrief gekregen. Nu werk ik slechts deeltijds dus ik had wel verwacht dat ik wat zou moeten teruggeven. Al bij de eerste berekeningen via tax on web, had ik een idee van wat me te wachten stond. En helaas schijnt die berekening dus wel degelijk te kloppen :-(
Niks aan te doen, zal je zeggen. Ware het niet dat 3/4 ervan eigenlijk helemaal niet ten mijne laste zou moeten zijn. Okee, toegegeven, ik heb nagelaten een overeenkomst tijdig te ondertekenen met mijn ex wat betreft het co-ouderschap, en een regeling te treffen voor andere dingen die ter zijner laste zouden moeten zijn..
Maar wat blijkt ? Als puntje bij paaltje komt, zijn mensen bijna allemaal hetzelfde als het op geld aankomt. En dat is enorm frustrerend.
Gelukkig is er een ander geval dat het tegendeel bewijst, dat mensen wel degelijk menselijk en schappelijk kunnen zijn. Uit onverwachte hoek. Dat maakt mij heel dankbaar...
Op zulke momenten besef je toch dat het leven altijd niet zo simpel is. Dat je van de ene dag op de andere in een situatie kan komen waarbij je wel degelijk elke euro vijf keer moet omdraaien voor je hem uitgeeft...
Aan de andere kant leer je ook wel veel alerter in het leven staan, en leer je kleine dingen te gebruiken om groot geluk te creëeren... zo ook dus pannekoeken en wafeltjes met choco en simpele vanille-en chocoladepudding. Drie stralende snoetjes... Alleen oppassen dat we hen niet verwennen want straks verwachten ze het elke week als ze komen. Och ja... het doet deugd hen gelukkig te zien. Door zulke kleine dingen...
Een mens krijgt soms zoveel tegenslagen te verwerken, dat je je echt de vraag stelt... is het ons nu niet gegund ? Moeten wij de 1 of andere test door om iets te bewijzen ? En wat dan wel ? Moeten we een les leren ? Misschien wel. Misschien moeten wij de kans krijgen om te beseffen wat we aan elkaar hebben, wat onze liefde waard is. En wat het leven waard is. De echt belangrijke dingen. In rijkdom door het leven gaan is gemakkelijk, je staat veel minder stil bij alles. En nu worden we daartoe gedwongen.
Aan de andere kant kan het voor mij een lotsbestemming zijn. Het doel in mijn leven. En ergens is dat zelfs geruststellend. Weten dat je leven zin heeft. Weten dat je leven betekenis heeft.
Niet door het leven vliegen, geleefd worden in plaats van te leven. En op het einde heel bewust kunnen zeggen : ik heb ten volle geleefd en beleefd, gehouden van en bemind.
En ik heb nergens spijt van. Integendeel !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat gerust hier een berichtje achter !