Speculoos

In de grote-mensen-wereld is communicatie van heel groot belang. In een eerder blogje beschreef ik dat al, alsook het belang van de non-verbale communicatie. Ja, voor ons volwassenen is het niet altijd duidelijk wat de andere wil zeggen, vaak moet er tussen de lijntjes gelezen worden, vaak zegt men het tegenovergestelde van wat men eigenlijk WIL zeggen.

Maar als het voor ons "grote mensen" moeilijk is, moet je je eens voorstellen hoe dat moet zijn voor kinderen. Uitdrukkingen die wij gebruiken, die een ander soort betekenis hebben dan in hun kleine woordenboek. Nou ja, tegenwoordig is hun woordenboek al te snel gevuld met grote-mensen-woorden. Woorden die ze niet begrijpen maar wel te pas en te onpas gebruiken omdat ze horen dat die door de grote mensen of grotere kinderen gebruikt worden. De mijne durven het SH*T woord al wel eens te gebruiken. Ik vertelde hen enkele dagen geleden wat het eigenlijk wilde zeggen, en het werd onthaald op een algemeen "eikes !!!". Hopelijk is dit voldoende om hen nog twee keer te doen nadenken vooraleer ze het opnieuw gebruiken...

Vaak zeggen volwassenen ook niet ALLES wat ze willen zeggen. Verwachten ze dat voor iedereen geldt dat "een goei verstaander maar een half woord nodig heeft". Maar die vlieger gaat voor kinderen niet altijd op. En zeker niet voor kinderen die een autisme-stoornis hebben, zoals mijn oudsten...

Zo kwam één van hen vrijdag van school met een grote kartonnen doos. Vol met speculoos. Blijkt dat de lieve jongen, vol goeie intenties om de school te sponsoren, geld uit zijn eigen spaarpotje (bij de papa thuis) genomen had. Hij had immers geld gekregen op zijn verjaardagsfeestje en het in zijn spaarpot mogen steken, met de boodschap dat hij daarmee mocht kopen wat hij wilde... Ook had hij gevraagd om er speculoos mee te mogen kopen. Omdat het pakjes van 2.5 euro waren, leek er geen probleem. Tot zoonlief dus bij ons aankwam met een doos ter waarde van ... 40 euro !

Ik ben bij deze kinderen altijd voorzichtig in wat ik hen zeg. Ik zeg nooit halve zinnen, geef nooit een half woord. Want als je het invullen van de andere helft aan hen overlaat... weet je nooit wat de uitkomst is...

Een halve mens geven en verwachten dat zij er een poep en beentjes bij verzinnen, resulteert minder vaak in een dagdagelijkse mens maar vaker in een .... zeemeermin :-)