Alligator

Naar het schijnt, dienen dromen om dingen te verwerken. Met een gemiddelde van  4 tot 5 REM-cycli in je slaap, kan je dus al een deel van de dagelijkse gebeurtenissen in het juiste vakje plaatsen van al die hersencellen… Gelukkig herinner je je niet altijd alles.

Vroeger herinnerde ik me sporadisch eens een droom, en meestal waren dat de meest angstaanjagende… of ook meest absurde.

Ooit droomde ik van een paard. Nou ja, ik ging dan ook wekelijks paardrijden, dus verwonderlijk is dat misschien niet. Wat mijn droom dan zo speciaal maakte, was het feit dat deze viervoeter achter de toog stond in een bar ergens in een grot. Jawel, en het beest was een goeie luisteraar, ik kon er alles tegen vertellen. Tja we zullen daar maar geen betekenis achter trachten te zoeken, zeker.

Van de andere dromen, de angstaanjagende, die dateren uit mijn tienerjaren, herinner ik me er maar twee tegoei. Eentje ging over mijn dierbaren die per raket opstegen vanop de speelplaats in mijn school, en die dan ontplofte als ze een paar kilometer hoog was. Misschien is dat de periode geweest dat de Space Shuttle met die lerares ontploft is, ik weet het niet meer. Ik herinner me alleen dat ik door mijn benen gezakt ben in een hysterische huilbui… Brrr…

In de andere droom werden we (mijn ouders, broer en ik) achtervolgd door duivels. Jawel, de karakteristieke rode duiveltjes inclusief drietand en lange staart. Waarschijnlijk teveel Nero-boeken gelezen, of was het Suske en Wiske ? In elk geval, mijn gezin werd uitgemoord en net toen ze de drietand in mij wilden ploffen, werd ik wakker. Oef !

Daarna heeft het eigenlijk jaren geduurd eer ik me nog eens een droom herinnerde, tot recent… De afgelopen nachten werd ik steeds moe wakker, vaak met een bang en opgejaagd gevoel. Maar zonder echt te weten waarover ik gedroomd heb. Soms absurde flarden die me bijbleven, maar die ik alweer vergeten ben. Ik geloof dat ik eentje ervan heb verteld aan mijn ventje, misschien kan die mijn grijze hersencellen weer activeren…

En ik vraag me dan vaak af, vanwaar komt dat ? Mijn liefste vroeg me vanmorgen of dromen altijd betekenis hebben. Ik geloof van wel. Maar dat wil niet zeggen dat de inhoud van de droom reflecteert waarover je droomt. De personages zijn niet noodzakelijk degenen waarover het gaat. Vaak zijn het zelfs onderdelen van jezelf. Zo droomde ik ooit dat ik een in bos was, bij de uitgang van een grot met lange diepe trap. Ik hielp mensen naar boven, die zeiden dat ik naar beneden moest. Toen ik de droom besprak met mijn therapeute (ik geloof nummer 2, eentje uit Leuven), zei ze dat het allemaal aspecten van mezelf waren, die ik moest beschermen… en dat het wezen dat beneden op me wachtte, mijn eigen angsten waren die ik moest overwinnen.

Dus de betekenis van je droom is vaak een mysterie, ook al herinner je je nog de inhoud van de droom. Daarom ga ik ook trachten ze meer te noteren, al was het maar om niet te vergeten en eventueel later een betekenis achter te zoeken…

De droom van vannacht is, bij nader onderzoek in mijn geheugen, volgens mij “getriggerd” door mijn oudste stiefdochter (okee dat is ze nog niet officieel, maar ik voel het wel zo), die ook een talent heeft voor blogjes schrijven. En ze sloot elke keer af met “see you later, alligator”. En waarover heb ik dus vannacht gedroomd ? Jawel, over een alligator ! En het toeval wil dat mijn ventje gisteren een aangenaam gesprek had met deze lieve meid. Dus zij heeft gezorgd voor de inhoud van mijn droom. De betekenis laat zich nog raden.

In de droom bevonden mijn liefste en ik ons in de woonkamer van mijn tante. Er waren geruchten dat er een alligator rondwaarde buiten, en hij wilde hem vangen, dus hij liet de achterdeur openstaan. Plots hoorden we een blazen (zoals een kat) en stond het beest in onze living. Mijn ventje sprong op en schrikte hem op zodat ie snel weer uit huis verdween. Gerustgesteld ging mijn ventje dan naar een andere kamer, terwijl ik verder TV keek. Plots hoorde ik weer dat blazen en stond de alligator naast mijn zetel. Ik kon niet weg, mijn linkerbeen was verlamd, ik probeerde het tevergeefs te herleggen en was doodsbang dat hij mijn been zou afbijten. Tegelijk probeerde ik te gillen om mijn ventje te alarmeren, maar ik kreeg amper een gepiep uit mijn keel. Ik heb er dan met mijn kussen naar zitten meppen om me af te weren. Uiteindelijk kwam mijn ventje terug en heeft hij de alligator opnieuw weggejaagd…

Tja ik zei enkele weken geleden nog dat het jammer is dat je zelden je dromen herinnert. Maar als ik het zo bekijk… laat maar zijn. Als het geen mooie zijn, weet ik het liever niet meer…

Aan de andere kant heb ik vannacht wel heel diep en goed geslapen. Dus al bij al… dankjewel mijnheer de alligator, en bedankt Charlie. Jullie hebben ervoor gezorgd dat ik vanochtend opstond zonder ochtendhumeur. En ik ben er zeker van dat ook mijn ventje jullie er dankbaar voor is J